گزارشي از وال ستريت ژورنال - دانشگاه هاي ايران بار ديگر صحنه نبرد براي آينده کشور شده است. در عصر ديجيتال ما مي توانيم دزدانه سري به ‏داخل ايران بزنيم.‏

تصاوير اعتراضات اخير دانشجويي در در دانشگاه هاي تهران، شيراز و همدان در اينترنت پخش شده است. بطور ‏خاص يک کليپ مربوط به دانشجويي است که مشروعيت دولت را زير سووال مي برد و حکومت را به مبارزه مي ‏طلبد. در کليپ، دانشجوي دانشگاه شيراز خطاب به علي لاريجاني، رئيس مجلس و رئيس سابق تيم گفتگو کننده ايران در ‏مورد برنامه هاي هسته اي، به اشاره به رد صلاحيت کانديدا هاي مخالف در جريان انتخابات اخير مجلس، مي گويد: ‏‏"من از شما سووالي نمي پرسم چون شما را بعنوان رئيس مشروع مجلس قبول ندارم".‏

آقاي لاريجاني که در مقابل صد ها دانشجو نشسته است رويش را بر مي گرداند و پاسخي نمي دهد. دانشجو ادامه مي ‏دهد: "بگذاريد بغض هاي خودم را چنين عنوان کنم، من از سه چيز متنفرم، اول از محمود احمدي نژاد متنفرم".‏

دانشجويان بشدت کف مي زنند که خود نشانه اي از مبارزه طلبي است زيرا ملا ها کف زدن و کراوات را نشانه غربزده ‏گي مي دانند. دانشجو ادامه مي دهد: "دوم از اينکه احمدي نژاد، عوامفريبي مي کند". در اين جا برخي از طرفداران ‏دولت که گزارش داده شده که وابسته به سازمان بسيج هستند، سخنراني را متشنج مي کنند و ناسزا مي گويند. اين کليپ ‏درست وسط کتک کاري، تمام مي شود. ما نام پسر دانشجو و اينکه بعد از 9 اکتبر چه بر سرش آمد را نمي دانيم. بعضي ‏از ايرانيان مي گويند که او را بازداشت کرده اند و بعضي ديگر مي گويند که او مخفي شده است.‏

از شش سال پيش که اعتراض هاي دانشجويي سرکوب شد، ايران هر از گاهي شاهد تجمعات اعتراضي بوده است که ‏آخرين آن تجمع "روز دانشجو" در 6 دسامبر بود که به ياد سه دانشجويي که در سال 1953، توسط ارتش شاه در ‏تظاهرات کشته شدند، برگزار مي شود. ‏

دانشجوي دانشگاه شيراز آن مرد تنهاي چيني، آن "شورشي تنها" را به ياد مي آورد که در مقابل تانک هاي ارتش چين ‏در تظاهرات ميدان تيانان من، ايستاد. رئيس جمهور منتخب آمريکا، باراک اوباما گفته است که آمريکا بايد با ايران ‏مذاکره کند. يکي از دوستانم مي گفت: "او بايد انتخاب کند: مي خواهد با ايراني گفتگو کند که لاريجاني نماينده آن است ‏يا ايراني که نسل جديد دانشجويان نماينده اش هستند".‏

منبع: وال ستريت ژورنال 15 دسامبر‏